(Rodríguez, 2013) Actividad metalingüística y reflexión gramatical
La facultad metalingüística es la posibilidad que tenemos los humanos de elevarnos por encima de la lengua y de contemplarla, al tiempo que la utilizamos en la comunicación.
– BENVENISTE (1966)
Letrez eta soinuez hitz egiten dugu, izen mota ezberdinez (aditzak, izenak, adjektiboak…)… idatzitakoa berriro irakurtzen dugu, ondo idatzi dugun birpasatzeko.
Hizkuntzaz dugun ezagutza osatu egiten dugu, hizkuntza bera hobeto erabiltzeko eta ulertzeko, ekintza metalinguistiko honi gramatika esplizitoa deitzen zaio, hizkuntzaz dugun ezagutza adierazteko hizkuntza-baliabideek osatzen dute gramatika esplizitoa.
Hizkuntzaren bidez hikuntza-ezaugarrien berri ematen da. adibideak: gurutzegramak, hizkuntzalaritza (hizkuntzen jatorria, egitura…)
Gure buruan dagoen edo ezagutzen dugun hizkuntza aztertzean egiten dugun gogoetak gogoeta metalinguistikoa du izena. Lan metakognitiboaz ari gara.
Ekintza metalinguistiko kontzientea eskolan lantzen da, batez ere idatziaren inguruan. Berez, behar beharrezkoa da-eta:
(Ruiz-Bikandi, U. 2013)
Ezagutzatik erabilerara Produktutik prozesura Esalditik testura eta pragmatikara Zuzentasunetik egokitasunera
Testua berbazko produkzio-unitatea da, berezko hizkuntz bateko unitatez osatua dago, eta komunikazio-egoera bati lotua; testu eta diskurtso batek, edozeinek, badu helburua eta beti ere solaskidearengan koherentziazko efektua eragin nahi du (Bronckart, 2004: 47 eta ond.), ahozkoa zein idatzizkoa izan daiteke, eta luzeagoa edo laburragoa. Hitzezko ekintza baten gauzatzea da. Unitate linguistikoz osatua dago, baina, bere horretan, ez da hizkuntz unitate, komunikazio-unitate baizik.
(Larringan, 2009)
(Larrea, K, 2009)
Erroreak desbideratze sistematikoak dira. Hutsegitea, berriz, desbideratze aldakorra da. Lapsusak gizakien mugapenek eragindakoak dira, eta arretarik eza, oroimen laburra edo nekea erakusten dute.
| Bokalak | Diptongoak | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| i | u* | ui** | ||||||
| e | o | ei / eu | oi | |||||
| a | ai/au |
Euskara Institutua, EHU, “Hots motak, euskal soinuak”, Sareko Euskal Gramatika (SEG), www.ehu.eus/seg ISBN: 978-84-693-9891-3
Artikulatorioki kontsonanteak dira aire etorrian nolabaiteko traba duten hotsak; traba izan daiteke ahots kordak estutzea, mihiarekin sabaia ukitzea, ezpainek elkar ukitzea, mihiak hobia ukitzea, eta abar. Kontsonanteak definitzeko kontuan hartzen da traba non egiten den, traba nola egiten den eta aire-etorriko zein zatirekin ekoizten den.
Silaba batek daraman prominentzia da.
Esaldi mailakoa da eta esaldi motak bereizteko erabiltzen da (galderak, harridurazkoak, enuntziatiboak…)
Hiztunak daukan abiadura testu egitean; hiztunaren ezaugarri pertsonalek eragina izan dezakete, baita tesua gauzatzen den egoeraren baldintzek ere.
Geldoa: mezuari eman nahi zaion garrantziarekin lotzen da
Testuen irakurketan, abiadura handiegiak, edo lar arin irakurtzeak, lapsus kopurua, artikulazio akatsak, etenen desegokitasuna eta ulermen-zailtasuna eragiten ditu.
Irakurketan eten grafikoekin bat etortzen dira sarritan.
Akatsik ohikoena bereizi ezin daitezkeen sintagmak apurtzea izaten da.
Bat-bateko testuetan eten gehiago egiten dira.
Etenak isilunedunak edota soinu luzaketak izan daitezke.