Galderon lehenengo erantzun bat eman behar zenuke(te), argiago ulertzeko segidan datorren teoria-eta. Horretan aurreko galderei erantzun oinarritu bat ematen saiatu nahi da.
Edward Anthony, 1963
(Richards, C eta Rodgers, S, 2009)
XVIII. eta XIX. mendeetan hizkuntza modernoen irakaskuntza bideratzen zen gramatika arauemailearen ikaskuntzara; horretarako gramatika-itzulpenezko metodoak ikaslea eramaten zuen gramatika era induktiboan ikastera, hitzen zerrenda elebidunak buruz ikastera eta itzulpenak egitera.
XIX. mendearen amaieran hizkuntza eta literaturaren ikaskuntzari begiratu zitzaion. Horretarako, hizkuntza arauak era induktiboan ikasi behar zituen ikasleak eta literaturaren irakasuntzari begiratzen hasi zitzaion. Metodo zuznea deritzo ordukoari. Ezaugarri nabarmenak dira ahozko elkarreraginaren erabilera, xede hizkuntzaren bidez edukiak ikastea eta gramatikari buruzko ikaskuntzak era deduktiboan lantzen ditu.
Planteamendu komunikatiboa garatu zen orduan; horretan, egiazko komunikazio egoerak indartzen dira. Komunikazioaren unitatetzat testua hartzen da; erabiltzen diren testuak egiazkoak dira eta testuinguratuta lantzen dira, testuinguru jakinetan. Komunikazioa bultzatzeko, lanketak elkarlanean egiten dira (bikoteka, taldeka …). Helburua izaten du hizkuntzaren lau trebetasunen lanketa.
Europako Erreferentzia Marku Bateratua (Europako Kontseilua, 2002) bihurtu da hizkuntzaren ikaskuntzaz pentsatzeko ardatz. Errealitate eleaniztunari begiratzen dio. Horretarako hizkuntzan murgiltzea du helburu, Edukien Bitarteko Hizkuntzen Ikaskuntza; planteamenduak ekintzetan oinarritzen dira eta atazen bitarteko ikaskuntza bideratu nahi izaten da. Elkarrizketa berarizko trebetasuntzat orduan hasten da hartzen.
Oinarrizko Gaitasunen formulazioan sustraituta dago metodoa eta curriculumaren planteamenduetan txertatzen dira. Gizarte berriaren ikasteko eredu berriei erantzuteko mugimendua antzematen da.
Gaitasun komunikatiboa (edo komunikazio-gaitasuna) oinarrizko gaitasunetarikotzat hartzen da.
Ikastetxeetako antolakuntzan aldaketak eragin dira Ikastetxearen Hizkuntza Proiektua (IHP) eta eleaniztasunerako planteamenduak ahalbidetzeko.
Zer prozesu kognitibok eta psikolinguistikok hartzen du parte hizkuntzaren ikaskuntzan?
Zein baldintza dira nahitaezkoak ikaskuntza-prozesu horiek aurrera eramateko?
KRASHEN-en Monitorearen Eredua (1981) eredu naturala Jabekuntza eta ikaskuntza bereizten ditu.
Stephen Krashen (1987) psikolinguistak hizkuntza‐informazioa prozesatzeko –eta ondorioz hizkuntza gaitasuna lortzeko ere‐ bi prozesu bereizi zituen: jabekuntza (acquisition) eta ikaskuntza (learning), hurrenez hurren.
| Ezaugarriak | Prozesua | Emaitza |
|---|---|---|
| Praktikoa Erabilerari lotua (elkarreragina). Ez-kontzientea. Okerrez jabetzen garen arren, ez dakigu zergatia (gramatika arauak) |
Egoera komunikatiboan input ulergarria jaso ondoren berez sortzen den hizkuntza-gaitasuna | Era automatikoan sortzen eta ateratzen diren hitzak eta esaldiak |
| Ezaugarriak |
|---|
| Indukzio eta dedukzio prozesu logikoen emaitza. Arau, definiziko, printzipio eta informazio-unitateen ezagutza esplizitua Arreta kontzientea Arrazoiaren eremua Metahizkuntza: hizkuntzari buruzko ezagutza teorikoa. Itzulpen-mekanismoa: H1ean esaldiak sortu eta hizkuntza ezagutza formala erabilz H2ko esaldi bihurtu. Monitorearen teoria. |
Eta praktikan zer?
Praktikan maiz ikusten ditugu bata eta bestea hiztun baten jardueran. Ez dira nahastu behar:
Krashenek (1987) dioenez hizkuntzaz jabetzen gara I+1 ulertzean.
Soinuak izan daitezkeen fonema guztiak bereizteko gaitasuna du. Gero hori galdu egiten da. Lehen 4-5 hilabeteetan.
Egiturez jabetzen hasten dira. Helduen hitz jarioan silabak non diren sumatzen dute. Frekuentziak ateratzen dituzte. Fonologiaz eta silabez jabetzean “ma”, “pa”… silabak egiten dituzte. Mundu osoko ume guztiak silaba berberak egiten dituzte hasieran: ezpainkaria (b, m, p)+bokala.
Metodoa diseinatzeko orduan, ikasleen eta irakasleen jardunak antolatzeko irizpideak eta baliabideen erabilerarako irizpideak ezarri behar dira.
“El aprendizaje cooperativo es una actividad de aprendizaje en grupo organizada de manera que el aprendizaje esté en dependencia del intercambio de información, socialmente estructurado, entre los alumnos distribuidos en grupos, y en el cual a cada alumno se le considera responsable de su propio aprendizaje y se le motiva para aumentar el aprendizaje de los demás.”
(Olsen y Kagan, 1992: 8)
Zein ikaskuntza teoriatan oinarritu dugu gure planteamendu praktikoa; hurrengo jarreretan zuena identifikatu eta horren arabera + hemengo baliabidetxu hau erabilita sarrera idatzi zuen Sekuentzia Didaktiko / Unitate Didaktikoari.
Hitz egiteko jaio gara
ala
Gehien erabiltzen dugun testu mota elkarrizketa da
ala
Elkarrizketak kooperazio irizpideen arabera antolatu ditugu
Vygotskyk eta Piagetek nabarmendu zuten 1965ean: Gizartearekiko elkarreraginaren bidez ikasten dugu.
Aztertu ezaugarriok: